در ماهی که گذشت
- یاد کشتگان 67
- سازمان عفو بین الملل خواهان مجازات عاملان قتل عام زندانیان سیاسی تابستان 67 در ایران
- فیلمی در مورد ترانس جندرهای ایرانی در فستیوال ونیز
- بر اثر مبارزات مدنی زنان لایحه حمایت از خانواده فعلا از دستور کار مجلس خارج شد
- زندانیان سیاسی و مدنی کرد در زندان های رژیم ایران از روز دوشنبه 24 آگوست 2008 اعلام اعتصاب غذای عمومی کرده
- روزنگار هنر
- براده ها
- حقوق همجنسگرایان جزو رئوس اولیه ی جبهه ی انتخاباتی باراک اوباما
· ما فراموش نمی کنیم کشتار 67 را …
ما مثلث صورتی بر یقه داشتیم و آنها مثلث هایی با رنگ هایی دیگر … ما را کشتند آنها را نیز هم … ما را سوختند آنها را نیز هم …
ما فراموش شدیم ولی با گوشت و خون و پوست خود می دانستیم که هیچ جنایتی را نباید به فراموشی سپرد
این آن بود که در اردوگاه های نازیسم گذشت در ایران اما فاشیسم همان کرد با شکلی دیگر .
تابستان و شهریور آن همیشه ما را و مردم ما را به روزهای تابستان داغ سال 1367 می برد .
در آن تابستان موجی از اعدامها در زندانهای شهرهای گوناگون ایران اجرا شد که بر پایه تخمینها بین ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ زندانی سیاسی در حد فاصل مرداد ۶۷ تا انتهای شهریور اعدام شدند .
شمار زیادی از اعدامشدگان در گورهای دستهجمعی در گورستان خاوران واقع در جنوب شرقی تهران (جاده مشهد، واقع در ۱۴ کیلومتری شرق میدان خراسان) دفن شدهاند. به خانوادهها و بازماندگان از سوی دولت ایران هیچگاه اجازه سوگواری، مشخص کردن قبور و برگزاری مراسم داده نشد .
آنها روزها و شب ها با دست، زمین گورستان خاوران را در جستجوی جسد شوهر اعدامشدهاش میکندند و با ضرب و شتم مأموران روبهرو میشدند .
ولی آنها هرگز خسته نشدند خانوادههای اعدامشدگان، گورستان خاوران را «بوستان خاوران» مینامند. به هیچ خانوادهای از محل دفن بستگانشان اطلاعی داده نشد ولی خانوادهها گورهای حدسی برای عزیزان خود درست کردهاند که مأموران انتظامی، هر چند وقت یکبار به گورستان میریزند و قبرها را تخریب میکنند و درختهای کاشتهشده را از ریشه درمیآورند.
ریشه اما هنوز هست در دل ها
· سازمان عفو بین الملل خواهان مجازات عاملان قتل عام زندانیان سیاسی تابستان 67 در ایران شد
برای اطلاع بیشتر، به گزارش عفو بینالملل تحت عنوان ایران: نقض حقوق بشر 1987-1990 مراجعه کنید (AI Index MDE 13/21/90)
· فیلمی در مورد ترانس جندرهای ایرانی در فستیوال ونیز
ونیز، ایتالیا- برگزار کنندگان فستیوال فیلم ونیز تا لحظه ی آخر خبر فیلم «خستگی» اولین ساخته ی کارگردان ایرانی بهمن معتمدیان را اعلام نکردند تا از عکس العمل مخالف مسئولان جلوگیری کنند. این فیلم به زندگی ترانس سکسوال ها در ایران امروز می پردازد.
تلاش هفت ترانس سکسوال که در این فیلم به تصویر کشیده شده است، به دلیل قوانین سخت جنسیتی در ایران، دشوارتر شده است. اما بهمن معتمدیان، فیلم ساز، که در داخل ایران بیشتر به خاطر تجربه های تئاتری خود شناخته شده است، اصرار می ورزد که دشواری هایی که پیش روی افراد ترانس سکسوال وجود دارد در همه ی جهان عمومیت دارد و آن تلاش برای کشف هویت است و نیاز به درک و پذیرش از طرف خانواده.
معتمدیان در کنفرانس خبری روز جمعه گفت: ما می دانیم که این مشکل در تمام جهان موجود است. دلیل ویژه ی ساختن این فیلم روشنگری در میان خانواده ها است، زیرا خانواده اولین دیوار مانع در مقابل این افراد هستند. دلیل دیگر آن بود که افراد سکسوال بدانند که تنها نیستند و توان بیشتری برای کمک به خود داشته باشند. معتمدیان گفته است در ساختن این فیلم از نو- رئال های ایتالیایی تأثیر گرفته است و هنرپیشه های فیلم اش ترانس سکسوال واقعی هستند، هنرپیشه نیستند. گروهی که با من کار کردند هیچ نوع تجربه کار سینمایی نداشتند، و به نظر من این عدم تجربه برای رسیدن به نتایجی که یک هنرپیشه ی با تجربه قادر به دستیابی به آن نیست، ضروری بود. معمولا هنرپیشه ها تعلیم دیده اند که بیانگر چیزها باشند. من می خواستم به این مسئله ی مهم اشاره کنم که چیزهایی هست که فرد، فرد عادی، در واقع پنهان می کند.
خستگی، کنکاشی است در زندگی هفت ترانس سکسوال، شش نفر مرد به زن، و یک نفر زن به مرد. پرسش هایی که ذهن این هفت نفر را به چالش کشیده از این قبیل است، آیا یک ترانس سکسوال، چه تغییر جنسیت داده باشد و چه نداده باشد، می تواند عاشق باشد و کسی عاشق اش باشد، و یا چطور به خانواده ی خود واقعیت هویت خود را بازگو کنند، و یا در مورد یکی از هفت نفر، چطور به زن خود بگوید که ترانس سکسوال است، و یا آیا باید در ایران ماند یا باید رفت.
معتمدیان گفت، سخت تر از همه فیلمبرداری از شیوا، ترانس سکسوال زن به مرد، بود. تا آخرین روز فیلمبرداری من هنوز کسی را که مناسب این نقش باشد پیدا نکرده بودم و حتی به فکر حذف نقش او افتادم. در جامعه ای مثل ایران که بسیار مردانه و مردسالار است، فکر آشکارسازی واقعی و افشای این که می خواهند آشکارسازی کنند و گفتن این حقیقت که مرد واقعی نیستند، با دشواری زیادی همراه است. تمام زن هایی که ملاقات کردم و می خواستند مرد بشوند نمی خواستند کسی از این موضوع با خبر باشد، آشکارسازی برایشان مشکل بزرگی بود.
این معضل در یکی از صحنه هایی که شیوا در آن بازی می کند تصویر شده است. او راننده ی تاکسی است، پلیس از او می خواهد که گواهینامه ی رانندگی اش را نشان بدهد، و در گواهینامه ی رانندگی جنسیت او زن ذکر شده است. اولین سئوال پلیس این است که پس حجاب ات کجاست، وقتی که پلیس حاضر نمی شود گواهینامه را پس بدهد، شیوا پا را روی گاز می گذارد و با سرعت دور می شود.
شاید گویاترین صحنه ی فیلم، آخرین صحنه ی آن باشد، وقتی که یکی از ترانس سکسوال ها می گوید تا زمانی که در ایران است حاضر نیست تغییر جنسیت بدهد زیرا آزادی زن ها در این کشور به شدت محدود شده است.
معتمدیان گفت برای گرفتن جواز ساختن این فیلم به مراجع دولتی مراجعه نکرده است، یعنی که فیلم بدون مجوز دولت ساخته شده است، و نیز به این معنی است که فیلم در ایران اکران نخواهد داشت.
خستگی، خارج از بخش فیلم های مسابقه، به نمایش گذاشته خواهد شد.
· بر اثر مبارزات مدنی زنان لایحه حمایت از خانواده فعلا از دستور کار مجلس خارج شد
به دنبال دیدار ظهر امروز زنان با نمایندگان مجلس یك عضو هیات رئیسه از خارج شدن موقت لایحه حمایت خانواده از دستور كار مجلس خبر داد.
به گزارش میدان: زنانی كه امروز به مجلس رفته بودند در گروههای كوچكتر با تك تك نمایندگان به گفت و گو نشستند. در یكی ازاین دیدارها گروهی متشكل از یك وكیل، یك ورزشكار، یك عكاس، یك متخصص مطالعات زنان و دو محقق در زمینه هیاتهای مذهبی زنان با موسی قربانی عضو هیات رئیسه مجلس به بحث و تبادل نظر پرداخته و موارد متعددی از نقایص این لایحه را ارائه كردند. در این دیدار موسی قربانی خبر داده است كه با نظر رئیس مجلس و موافقت هیات رئیسه قرار شده لایحه مذكور به كمیسیون قضائی برگردانده شده و فعلا از دستور كار جلسه علنی خارج شود. گروههای دیگر زنان نیز موفق شدند با تعداد قابل توجهی از نمایندگان ذینفوذ در مجلس به رایزنی پرداخته و اینگونه كه شواهد نشان میدهند نهایتا توانستهاند نمایندگان را برای از دستور خارج كردن لایحه قانع سازند. برای اطلاع بیشتر به این لینک مراجعه کنید.http://femschool.org/spip.php?article1124
· زندانیان سیاسی و مدنی کرد در زندان های رژیم ایران از روز دوشنبه 24 آگوست 2008 اعلام اعتصاب غذای عمومی کرده
و خواستههای خود را بشرح زیر عنوان نمودهاند:
۱- رژیم حاکم بر ایران، به هویت سیاسی و مدنی زندانیان اعتراف نموده و رفتاری درخور و شرافتمندانه با آنان داشته باشد.
۲- در صدور دسته جمعی حکم اعدام زندانیان سیاسی و مدنی تجدید نظر شود و اجرای حکم اعدام تمامی زندانیان سیاسی و مدنی را متوقف نماید.
٣- متوقف کردن شکنجه و آزار و رفتارهای ضد بشری نسبت به تمامی زندانیان.
۴- تبعیض گذاشتن میان زندانیان سیاسی و مدنی و تبعید آنان خاتمهیابد و شرایط وامکانات زندانها بهبود دادهشود.
۵- گشودن درب تمامی زندانهای ایران بدون هیچگونه محدودیتی بر روی سازمانهای داخلی و جهانی حقوق بشری جهت بازرسی و بازدید.
۶- در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران اصلاحات اساسی به منظور اجرای اصول اساسی انکار نا پذیر و بدیهی حقوق بشر و عدالت بوجود بیاید.
اعتصاب سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کردستان که همزمان با بیستمین سالیاد کشتار جمعی زندانیان سیاسی ایرانی است، در حالی برگزار میشود که:
هم اکنون ٨ فعال مدنی و دگراندیش کرد به نامهای ۱- عدنان حسنپوور ۲- هیوا بوتیمار ٣- فرزاد کمانگر ۴- انور حسینپناهی ۵- فرهاد وکیلی ۶- علی حیدریان ۷- ارسلان اولیایی ٨- حبیبالله لطیفی در بیدادگاههای رژیم به اعدام محکوم شده و در انتظار مرگ بسر میبرند.
۷ فعال مدنی و در صدر همه محمدصدیق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در زندان و حکم سنگینی برای ایشان صادرنمودهاند.
چندین فعال مدنی دیگر نیز ناپدید و یا در زندان زیر شکنجه و آزار هستند. رفیق کمال شریفی روزنامهنویس و از مبارزین حزب دمکرات کردستان که در پنجم تیرماه سال جاری در شهرستان سقز از طرف نیروهای رژیم محاصره و دستگیر شد ، با تندترین و سختترین شکنجههای جسمانی روبروشده و بنا به اطلاعاتی که به دست ما رسیده ایشان نیمهجان و در اثر شکنجه و زیر فشار و اذیت و آزار جلادان رژیم دچار کاهش عجیب وزن و وخامت جسمانی شدهاند.
اگر ۲۰ سال پیش، خمینی رهبر جمهوری اسلامی پس از نوشیدن جام زهر و با هدف جلوگیری از گسترش نارضایتی عمومی، فرمان جاریساختن جوی خون را صادر کردند و به دستور وی شریفترین و مقاومترین شخصیتهای سیاسی و فرزندان آزادیخواه ایرانی بهدور از چشمان مردم و در نهایت درندهخویی قتلعام شدند، اکنون دستپروردگان همان دیکتاتوری، میخواهند که در کردستان،سرزمین جنبشهای آزادیخواهانه و مبارزه و مقاومت مدنی، با دستگیرکردن جمعی از فعالین سیاسی و مدنی و صدور احکام اعدام و حکمهای ظالمانه همراه با ناشایسترین رفتارها و برخوردها، جو ترس و خفقان بوجود بیاورند.
زندانیان سیاسی و مدنی کردستان اعلام نمودهاند که به اعتصاب غذای خود ادامهخواهند داد و در راستای تحقق خواستههایشان حتی مرگ را نیز در آغوش خواهندگرفت.
· روزنگار هنر، روزنامه ی خانه هنر، برای انتشار اخبار و مطالب وبلاگ های دگرباشان، از اول شهریور ماه 87 شروع به کار کرد.
روزنگار با تلاش خستگی ناپذیر اش کمک زیادی به زنده ماندن جریان وبلاگ نویسی در ایران می کند .
· براده ها وبلاگ نویسندگان همجنسگرای ایرانی شروع به کار کرد
انتشار براده ها یک اتفاق مهم در ادبیات دگرباشی است که در شماره ی بعد به آن خواهیم پرداخت
· حقوق همجنسگرایان جزو رئوس اولیه ی جبهه ی انتخاباتی باراک اوباما
باراک اوباما در سخنان گفت: می دانم که بر سر ازدواج همجنسگرایان اختلاف نظر هست اما مسلما ما نمی توانیم مخالف این باشیم که خواهران و برادران همجنسگرای ما شایسته ی آنند که از حق ملاقات کسی که عاشق او هستند در بیمارستان برخوردار باشند (حق اعضای درجه ی اول خانواده در ملاقات بیمار) و یا فارغ از تبعیض، زندگی کنند.