وبلاگ نشریه ی چراغ

سازمان به کجا می خواهد برود؟

باربد شب

سازمان به کجا می خواهد برود؟ فلسفه ی وجودی سازمان چیست؟ سازمان چقدر فرهنگی و چقدر حقوقی باید عمل کند؟ سئوال اصلی اما این است که سئوالات بالا را چه کسی باید پاسخ دهد؟ شورای دبیران؟ سردبیر چراغ ( ارگان سازمان ) ؟ دبیر کل سابق؟ بنیانگذاران سازمان؟

اگر پاسخ را به شخص یا اشخاصی واگذار کنیم، ناچار باید بپذیریم که با رفتن آن شخص یا اشخاص ، پاسخ به این سئوالات نیز عوض شود. بزرگترین مشکلی که سازمان دارد – از دید من – در سه عبارت خلاصه می شود : « مرامنامه، اساسنامه یا چارت تشکیلاتی و آیین نامه ی اجرایی ». چیزی که هیچگاه برای مخاطبین سازمان روشن و آشکار نشده.

1 : این نبودن مرامنامه است که تردید ایجاد می کند در اهداف سازمان که آیا کمک به پناهندگان به لحاظ حقوقی در اولویت قرار می گیرد، یا راه اندازی کمپین برای فشار به دولت-حکومت ایران، ایجاد پایگاه مردمی و جلب حمایت های جهانی؟ آیا ایجاد بسترهای مالی برای جامعه ی اقلیت جنسی، مورد علاقه ی سازمان است یا ساخت بسترهای فرهنگی با هدف پذیرش فرهنگ باز جنسی در بین ایرانیان داخل و خارج کشور؟ به راستی اهداف سازمان چگونه طبقه بندی می شوند و این را باید از چه مرجعی پرسید در غیاب مرامنامه؟ طبیعی است که وجود مرامنامه و طبقه بندی اهداف می تواند حداقل تکلیف مخاطب را مشخص کند که با همین سازمان کار کند یا خواسته هایش را در نهاد دیگری جستجو کند و یا حتی خود، بنیان کانون دیگری را بگذارد؟

2 : چارت تشکیلاتی سازمان چیست؟ چرا شورای دبیران سازمان گاهی 6 نفر است و گاهی 4 نفر؟ چگونه یک فرد، عضو شورای دبیران می شود؟ آیا در سازمان چیزی به نام دبیر کل وجود دارد؟ اگر وجود دارد محدوده ی اختیاراتش چیست؟ تا به حال هیچگونه اساسنامه یا چارت تشکیلاتی از طرف سازمان، منتشر نشده. حتی کسی نمی داند این سازمان به لحاظ حقوقی چیست؟ یک ان جی او؟ یا چیز دیگر؟ سازمان برای پاسخگویی به انتقادهای مبنی بر تغییرات عجیب و غریب در طی چند سال گذشته، نیاز به وجود اساسنامه داشت و از آن مهمتر « آیین نامه ی اجرایی ».

3 : آیین نامه ی اجرایی، آخرین حلقه از سه حلقه ایست که از دید من به همراه عدم صداقت کافی و عدم شفافیت، حال و روز سازمان را به اینجا کشانده سازمان اینک با موج بی اعتمادی در داخل و خارج از ایران روبه روست؛ چه اینکه این آیین نامه ی اجرایی است که در درون سازمان کارکرد قانون را دارد. آیا با وجود آیین نامه ی اجرایی کسی می توانست ادعا کند که همه ی اعضای دیگرش رفته اند خانه شان و این هم اعضای جدید؟!

دوستان من در شورای دبیران سازمان دگرباشان جنسی ایران

نمی شود گفت که آدم ها به ذات خوبند یا بد اما می توان با رسم چهارچوب ها و قواعد خاصی جلوی بسیاری از اتفاقات را گرفت. اختیار دادن بیش از حد به یک نفر و حمایت قاطع از او و سکوت دیگران بدون وجود یک قانون قوی، لاجرم همین اتفاقات اخیر را به وجود آورد و با ادامه ی این رویه باز هم خواهد آورد. صحبت بر سر یک متخلف نیست. صحبت بر سر بی در و پیکری است و بی قانونی که متخلف می سازد. اگر شما به صورت شفاف بر اهداف، روش رسیدن به اهداف و قانون داخلی می پرداختید امروز شاید من ناچار نبودم که سئوالات زیر را مکرراً بپرسم. اجازه بدهید در نبود مرامنامه، اساسنامه و آیین نامه ی اجرایی، چند سئوال کوچک از شما بپرسم. هر چند هنوز نمی دانم چه فردی و با چه عنوانی باید به این سئوالات پاسخ دهد :

1 : آیا شورای سازمان می پذیرد که در سال های گذشته بعضی از اعضای سازمان، با نام های مختلف و روش های مختلف به تخریب جریان های دیگر ( فعالین غیر سازمانی، مجلات و نویسندگان غیر همکار ) پرداخته اند؟ و آیا از این باب خود را موظف به عذرخواهی رسمی و جبران در عمل و تغییر این روش می دانند؟

2 : آیا شورای سازمان می پذیرد که بر خلاف آن چه در سخن و کلام دوستان آمده، در عمل بعضی از اعضای سازمان، خود را قیم و پدرخوانده ی اقلیت های جنسی می دانستند و با روش های مختلف و با ابزار مختلف تلاش کرده اند که این را به اثبات برسانند؟ و آیا دوستان در سازمان این قصد را دارند که عکس این مطلب را به صورت عملی و با نفی کارکرد غلط گذشتگان نشان دهند؟

3 : آیا شورای سازمان می پذیرد که عملکرد مالی دوستان در سال های گذشته و آشکار شدن همه یا بخشی از آن در دو اتفاق اخیر سازمان، به حق موجب بی اعتمادی شده؟ و آیا حاضرند که منابع مالی و روش خرج کردن آن را ( به جز در مواردی که آسیبی به پناهجویان و پناهندگان می رساند ) به صورت شفاف به اطلاع مخاطبان سازمان برسانند؟

4 : آیا شورای سازمان می پذیرد که با اطلاع رسانی ناقص و ایجاد امید واهی، به تبلیغ پناهجویی و پناهندگی پرداخته اند و از این طریق برای خویش به تبلیغ نشسته اند، بدون اینکه مشکلات فراروی پناهجویان را به اقلیت های جنسی داخل ایران گوشزد کرده باشند؟ و آیا این قصد را دارند که تمامی ابعاد پناهجویی را روشن و آشکار بازگو کنند؟

حتماً سئوالات و انتقادهای دیگری هم هست که به ذهن من نرسیده است. من خوشبینم به تغییرات فعلی سازمان. من خوشبینم به همین درخواست نقدی که می کنید. به همین خودانتقادی این روزهایتان. من خوشبینم به این ادعا که قصد تغییر رویه دارید. من خوشبینم. خیلی های دیگر هم مثل من. آیا من و امثال من دوباره بدبین خواهند شد؟ این به گفتار و کردار شما در آینده بستگی دارد

با تشکر و احترام

باربدشب

1 شهریور 1387

21 آگوست 2008